KlasztorWęgrów.pl

Dnia 8 października nasi ministranci wraz ze swoim opiekunem księdzem Radosławem Żukowskim udali się na II diecezjalną pielgrzymkę służby liturgicznej do Sanktuarium Maryjnego w Miedznej. Tegoroczne hasło pielgrzymki brzmiało tak samo jak hasło Dnia Papieskiego” Jan Paweł II człowiek modlitwy”. Spotkanie rozpoczęło się o godzinie 10.00 od powitania przybyłych pielgrzymów przez kustosza i proboszcza sanktuarium ks. Andrzeja Oleszczuka. Kolejnym punktem spotkania było nabożeństwo różańcowe, po którym bezpośrednio wszyscy uczestniczyli w Eucharystii sprawowanej przez ks. Andrzeja Bolewskiego. Homilię wygłosił ks. Jarosław Przeżdziecki Ojciec Duchowny Wyższego Seminarium Duchownego w Drohiczynie, zwrócił On szczególną uwagę na służbę Panu Bogu i drugiej osobie. Po wspólnej Eucharystii wszyscy udali się do szkoły gdzie czekały na pielgrzymów zabawy integracyjne i ciepły posiłek. Posileni na duchu i ciele wróciliśmy do domu.

KS. RADOSŁAW ŻUKOWSKI

Adres: 07-100 Węgrów; ul. Kościuszki 27 a
tel: 025/792 22 28
e-mail:  Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.
PROBOSZCZ - ks. prał. mgr ZBIGNIEW KAROLAK
zwiedzanie Kościoła i podziemi
p. Marek tel. 791 176 604

 KONTAKT DO PRZEDSZKOLA 

tel. 721 602 020

Jeśli masz ciekawy materiał czy pytanie, czy też pragniesz włączyc sie w redagowanie strony parafialnej napisz i przeslij na adres: Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.

NIEDZIELE:
- kościół parafialny: 8.30, 10.00, 11.30, 15.00, 19,00

Święta przypadające w tygodniu - /8.3o/; 10.oo; /11.30/; 15.15 i 17.oo.
- kaplica w Jartyporach: 8.30
- kaplica w szpitalu: 15.00 (niedziela)

DNI POWSZEDNIE:

- kościół parafialny: 7.00; 18.00

ŚW. PIOTR Z ALKANTARY, kapłan ( 1499 - 1562 ).Juan Garavito de Sanabria urodził się w 1499 r. w Alkantarze (Hiszpania), w rodzinie burmistrza. Mając zaledwie 16 lat ukończył studia na uniwersytecie w Salamance i wstąpił do zakonu bernardynów. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1524 roku. Pełniąc urząd gwardiana klasztorów w Bajadoz i Placencji, wyróżniał się ogromną surowością życia. Został wkrótce prowincjałem nad wszystkimi klasztorami franciszkanów bosych w Hiszpanii i Portugalii. Król Jan III wybrał go na swojego spowiednika. Jako przełożony Piotr dążył do przywrócenia w zakonie ducha pierwotnej surowości. Sam żył jak pustelnik: spał cztery godziny na dobę w pozycji siedzącej, przez cały rok chodził boso i zachowywał ustawiczny post. Pozostawał w wielkiej przyjaźni ze św. Teresą z Avili, reformatorką zakonu karmelitańskiego. Tradycja podaje, że po śmierci ukazał się tej świętej i powiedział: „O, szczęśliwa pokuto, która wyjednałaś mi łaskę chwały niebieskiej”. Cierpliwość Piotra z Alkantary stała się przysłowiowa w Hiszpanii. Miał dary mistyczne i czynił cuda ( najsłynniejszy z nich to chodzenie po wodzie ). Był wielkim kaznodzieją, napisał też kilka dzieł duchowych. Ponadto zainicjował zwyczaj umieszczania krzyża podczas misji wśród ludu. Zmarł 18 października 1562 r. Beatyfikował go papież Grzegorz XV w 1627 r., a kanonizował w 1669 r. papież Klemens IX. świętego przywołuje się podczas złośliwej gorączki. Jest też opiekunem straży nocnej z racji swego ciągłego czuwania

 Uczeń świętego Franciszka

        Antoni i jego czasy 

W XIII wieku Lizbona, wielkie portowe miasto, leżała na samym krańcu znanego wówczas świata. Istniało przekonanie, że miasto to założył Ulisses, który przybył tu u kresu swojej wędrówki. Z portu w Lizbonie odpływały do miast basenu Morza Śród­ziemnego statki z ładunkiem wina, tkanin, oliwy, ryb i wyrobów ze srebra. Za panowania Arabów południowa Portugalia osiągnęła wysoki stopień rozwoju. Jeżeli Lizbona dzięki prowadzeniu handlu była miastem bogatym, to reszta kraju czyniła postępy w zakresie prac nawadniających i rolnictwa. W 1147 roku Alfons Zdobywca, wspomagany przez flotę krzyżowców angielskich, francuskich i niemieckich, opanował Lizbonę, pozostawiając pod panowaniem Maurów jedynie południową część Po­rtugalii. Walkę o odzyskanie tych terenów podjęli jego następcy, w tym król Alfons II, którego wspo­magał rycerz Martin Vicencio de Bulhoes, ojciec Antoniego. Dopiero w 1248 roku nastąpiło zjedno­czenie i dla Portugalii nadszedł czas pokoju.

     Piosenka o miłości...